Grote broek wordt kleine broek

Wat een klus, kniestukken op broeken zetten. Hoe leuk het lapje ook is, dit is echt niet mijn favoriete bezigheid. Ik laat dit dus ook altijd liggen. Weken, maanden. En dan kan het gebeuren dat een nieuwe broek, twee keer gedragen, maar stuk gevallen, "opeens" te klein is. Helaas!
En dan is het opzetten van zo'n kniestuk al helemaal niet leuk meer.
Kleren die de oudste te klein zijn en er nog goed uitzien schuiven we altijd door naar de middelste. 't Zijn twee jongens, dus dat is handig. Wel hebben ze allebei zo'n verschillend figuur dat ik broeken niet eens hoef te bewaren. De oudste is een lange slanke den. De middelste heeft lekkere Hollandse billen (om in te bijten zo lekker).
Deze broek was de oudste te klein geworden, maat 110. Maar hij paste wel bij de middelste, was alleen te lang. Ik kreeg het idee om er gewoon de knieën tussenuit te knippen en hem daarna opnieuw weer aan elkaar te naaien. En het is best goed gelukt. Morgen even passen. Maar voila, maatje 86.

1. Bepaal welk stuk je er tussenuit wilt hebben (zie je het gat in de rechterknie, hij kan net fietsen).
2. Knip netjes en recht.
3. Keer het onderste stuk pijp en vouw dit om het bovenste stuk pijp, de goede kanten van de stof op elkaar. Ik heb uitgemeten hoe lang ik de pijpen wilde hebben en zette stipjes met een viltstift op de lijn waar ik wilde stikken.
4. Ik denk dat ik verkeerd heb gemeten want de linkerpijp was 1 cm. langer, die moest dus nog een keer.

Een kopje beschilderen met één van mijn grote liefdes

Hier heb ik zo van genoten. Mijn zoon die een cadeautje maakt voor zijn juf. Juf is zaterdag jarig! En wat is nu leuker dan een mooi kopje te beschilderen voor koffie of thee. Dit zijn de foto's van een gelukkige moeder:

Drukke tijden

Luiers
Zaterdag is er in het WZA in Assen een kraammarkt. Leuk voor aanstaande en verse ouders. Nog leuker is dat ik er samen met een Kaatje Katoen collega sta met een tafel vol wasbare luiers. Leuk om te bekijken, leuk om te bevoelen. Ik ben pas een aantal maanden in Assen consulente voor Kaatje Katoen en merk dat er best wel belangstelling voor is. En dat is altijd goed. Het is zo lekker voor je babybilletjes, katoen of een ander wasbaar stofje. Het is beter voor het milieu en veel beter voor je portemonnee. Je bespaart echt honderden euro's per kind in vergelijking met wegwerpluiers.

Workshops
Ook de workshops trekken aan nu. Vele telefoontjes, afgelopen weken heb ik al weer heerlijk mogen genieten van veel creatieve mensen en hele creatieve kinderen. Heerlijk!

Naaien

Ik wilde dat ik iets meer tijd had om te naaien, maar er zijn twee leuke zomerjurkjes voor mezelf in de maak en bijna af. Hopelijk komt er eentje vandaag klaar en in de andere moet een blinde rits (en dat heb ik nog nooit gedaan).
En een leuke tent voor de jongens komt er ook, er ligt al een leuk Ikea stofje klaar.

Uit de oude doos

Jaren geleden (toen ik nog geen blog had) maakte ik dit leuke memobord. Ik was zwanger van onze tweede en vond het heerlijk om lekker te knutselen.
De knuffels kreeg ik van de verloskundige en onze zoon knuffelt hier nu nog dagelijks mee.
Als 't een dochter was geworden was het paarse stofje ook geweldig geweest (we wisten pas dat 'ie een hij was toen hij uit de buik was). Als ondergrond gebruikte ik een simpele paarse katoen, met daar overheen een mooie glimmende witte voile met vlindertjes. En ruitjesband doet het altijd goed natuurlijk.

2e paasdag, tuindag!

Wat een heerlijke dag! De hele dag lekker weer, tijd voor de tuin!! Iedereen is vandaag de tuin in geweest. Wij hebben al het nodige werk gedaan, planten verplant, aarde weggehaald, zand verplaatst, onkruid gewied, de frambozenstruik in een enorme pot gezet (man man man, wat een woekeraar, hij schiet gerust een halve tuin verderop weer wortel, maar oh wat zijn die frambozen lekker!). De rozen hebben wat meer ruimte, twee hortensia's in volle grond gezet, de clematis bemest (en de rest van de tuin ook maar meteen) en het gras ook geverticuteerd. Heerlijk!! Dit kan ik uit de grond van mijn hart zeggen. Zeker ook als ik die schitterende oogjes zag van onze jongens, die zwarte handen en nagels, de grasplekken op hun knieën en hun gezichten onder de zwarte aarde en chocolade want er stond ook nog een chocolade paashaas op ze te wachten.
En nu liggen ze geschrobt en wel te slapen als roosjes, met rode koontjes van de inspanning vandaag en wie weet ook nog van dat kleine beetje zon.

Deze prachtige roze Clematis Montana groeit  langs onze regenpijp. Hij zal volgende maand, begin mei in volle bloei staan. Dit is een foto van vorig jaar. Alsof hij aanvoelde dat het feest was gingen alle bloemknoppen open toen onze dochter geboren was begin mei. Ik verheug me nu al weer op dit mooie plaatje over enkele weken (wordt ze dan al weer 1 jaar, wat gaat de tijd toch hard).
Foto nr. 2 is van de inwoning die we ook elk jaar weer in onze tuin hebben. Als je goed kijkt zie je twee pimpelmezen. De ouder en het kind, die wat eten krijgt toegestopt. Een wonder dat ik juist op dat moment op het knopje van mijn camera drukte. Kom maar vogeltjes, jullie huisjes staan al klaar.....

Labeldoekje

De meeste baby's schijnen labeltjes heel erg leuk te vinden. Die kleine stukjes stof die aan bijvoorbeeld een beertje hangen en waar dan vaak nog een beetje productinformatie op staat. Of bijvoorbeeld: 100% cotton. Mijn kinderen keken nooit naar die labeltjes om. Zij vonden het balletje op het mutsje meestal erg interessant, of de lange staart. Maar het moest wel altijd lekker klein zijn, makkelijk in de mond te stoppen en lekker mee te prutsen. Voor ons kersverse buurjongetje (vorige week geboren, en mensen nog aan toe wat maakt dat een verlangens in je wakker, terwijl hier nog een klein humpie van pas 10 maanden rondstruint) maakte ik dit doekje. Lekker vrolijke kleurtjes en delfts blauwe stofjes doen het altijd goed.

De buren waren er erg blij mee (al snapte de buurman in eerste instantie niet wat de bedoeling ervan was, haha, maar hij is dus niet de enige want onze kinderen snappen het ook niet).

Memobord

Gisteravond was het heerlijk knutselavond. Mijn man was niet thuis, de kinderen lagen vroeg op bed, kortom, alle randvoorwaarden waren OK. En het was echt heerlijk. Ik maakte dit memobord. Het is echt eenvoudig om te doen, maar het heeft zo'n leuk resultaat. Ik denk dat bijna iedereen wel weet hoe je dit moet maken. Toch voor die het niet weten hier een kort stappenplan:

1. Je koopt een opgespannen doek (bijvoorbeeld bij Action of Xenos).
2. Je kijkt in je stoffenkast of er nog een leuk stofje ligt.
3. Je legt het stofje op het opgespannen doek en niet het aan de achterkant vast. Trek de stof goed aan als je hem aan de overkant niet en doe dit overal even hard anders ligt de stof scheef.
4. Tenslotte knip je leuke lintjes en legt dit kruislings op het doek, ook aan de achterkant vastnieten en klaar!

Achter de linten kun je leuke kaarten vastzetten, of knuffels. Dit is een cadeautje voor een meisje dat 2 jaar is geworden. Haar moeder is bezig een slaapkamertje voor haar in te richten. Ik denk dat dit memobord er erg leuk zal staan.

Ik heb ook een heel leuk labeldoekje gemaakt voor een heel lief klein baby'tje. Daarover later meer.

Tekenen met je naaimachine

Afgelopen weekend heb ik ook thread sketching on fabric geprobeerd. En ik vond het toch LEUK!!! Tekenen op je naaimachine, wat een geweldige uitvinding. Clutterpunk heeft er heel wat van laten zien, ik vind haar blog erg inspirerend. Ik heb, net als zij, een vogeltje getekend. Ik deed dit met potlood op de stof (ik ga er van uit dat dit er wel weer af gaat in de was, anders moet je stofkrijt pakken maar dat had ik niet bij de hand). En vervolgens naai je langs alle lijnen. En dit hoeft helemaal niet netjes, want dan bereik je juist het leuke geschetste effect.

Het eerste vogeltje dat ik maakte daar was ik niet tevreden over. De stof ging bobbelen. Dus pakte ik bij het tweede vogeltje een stuk papier en naaide dat mee. Maar dit stukje papier kun je niet aan de onderkant van de stof doen, want dan pakt het ondertransport van de naaimachine het papier niet en trekt hij de stof niet mee. Dus deed ik het papier aan de bovenkant. Geen goed idee! Ik kreeg het er niet allemaal tussen weg. Zelfs niet in de wasmachine.

Driemaal is scheepsrecht. Ik legde onder de stof nog een laagje stof. En dit ging goed.

Wat vinden jullie?

Ringsling

Een ringsling is zo'n geweldig fijn kraamcadeau. Als je er een aantal hebt gemaakt schud je ze zo uit je mouw. En wat een geweldig stofje vond ik in de stoffenzaak. Echt zo'n stofje voor aankomende ouders waarvan nog niemand weet of ze een jochie of een meisje krijgen. Ik ben helemaal verliefd op dit stofje, hoewel er niet eens felle kleurtjes in zitten. Het is van katoen (210 cm. het was het laatste van de rol, eigenlijk had ik 10 cm. meer nodig, maar vooruit), en nu al zo lekker zacht. Het heeft in de lengte geen rek maar in de breedte wel, wat betekent dat je baby lekker een beetje meerekt. Het vormt naar dat warme zachte babylijfje. Vooral die eerste weken is de ringsling heerlijk. Alle baby's hebben behoefte heerlijk bij hun vader of moeder te liggen, de hele dag door. Vele baby's hebben krampjes en willen met de knietjes omhoog tegen je warme buik. Elke baby vindt het heerlijk om zo heerlijk dicht bij je te liggen, tegen je hart, op je buik, knietjes onder zich, buik tegen buik, kruintje onder je kin. Mmmmmm, je ruikt die zachte haartjes of dat gladde koppie (zoals bij ons altijd het geval is). Ik krijg er zo'n wee gevoel van in mijn maag, wat was dat toch heerlijk.

Verder is de ringsling ook later erg handig, als je baby al wat ouder is. Dan kan 'ie er rechtop in zitten, tegen je buik of op je heup. Zelfs peuters kunnen er nog in. En als je eenmaal geoefend hebt is het een kwestie van nog geen halve minuut voor het allemaal goed zit. En daarom is zo'n sling het ultieme kraamcadeau. Hij gaat hier liggen wachten op een heel speciaal baby'tje.

Het patroon voor de ringsling vind je hier. En de ringen komen uit de Ringslingshop.

Twee meidencadeautjes

Het is zo leuk om te maken, deze etuitjes voor stiften. Die met de potloden zijn goed in de smaak gevallen bij het jochie van 1, en vooral bij zijn moeder. Nu zijn er twee nichtjes jarig die ook voorzien horen te worden van leuke cadeautjes. En omdat ik de zelfmaak-smaak te pakken heb deze leuke "potlodenrollen". Het buitenstofje is van Ikea. De binnenstofjes zijn restjes die ik nog had liggen.
Dit is simpel. Je legt de laag stof strak om de stift heen en dan meet je het stuk op wat plat op de onderlaag ligt. Zo veel cm. heb je per stift nodig. Hier was het 3 centimeter per stift. Voor 6 stiften dus 18 cm. Beide stofjes zijn dubbel genaaid. En ik nam per zijde 1 cm. extra. De stiften zijn 20 cm. hoog. De lapjes waren 42x19cm.
Vandaag heeft het eerste nichtje er eentje in ontvangst genomen en volgens mij vond ze het erg leuk!! Ze is vandaag 12 jaar oud geworden.
Volgende week gaat het tweede nichtje er eentje in ontvangst nemen en zij wordt dan 5.