Strijken is soms heel leuk!

Vooral met deze geweldige applicaties.
Extra lieve, voor kleine meisjes (Action en deze zet ik nog even vast met een steekje van de naaimachine want ze blijven anders niet heel lang zitten).
En extra stoere voor kleine grote jongens (VAN IKKE)

Uit één trui

Mijn man moest wel even lachen toen hij zijn oude, maar nog goede, trui zag. De mouwen zitten nu om de benen van onze dochter! Zij heeft een heerlijk soepel broekje aan deze gebreide trui. Om te knuffelen!

En voor mezelf maakte ik nog een heerlijke Snowy day hat uit dezelfde trui. De vorige was me eigenlijk te klein. Lekker warm hoor. Maar dat is deze week al niet meer nodig. Jammer, het heeft toch iets bijzonders om 's morgens op de fiets te stappen in een ijskoude wereld vol met witte wolkjes uit je mond.

Alhoewel ik nu toch wel weer een onbedwingbare zin in de lente krijg!!

1-hour-pants

In een uur klaar, gemaakt volgens haar idee. Alleen printte ik niet haar patroon, maar pakte 1 van mijzelf die ik al kant en klaar getekend en geknipt had liggen. Een recht model broekje, hier voor mijn middelste jochie. Voor een meisje net zo snel gemaakt, erg leuk met wijd uitlopende pijpjes.

Kijk mijn showmodel nou toch eens. Het was gegarandeerd in een uur klaar!

Broekje

Vanmorgen maakte ik dit fantastische, geweldige, super patroon uit Ottobre af. Ik was er al een tijdje mee bezig, maar ja, steeds een half uurtje naaien daar haal je niets mee uit. Het is zo'n broekje waarvan ik dan denk: 'waarom oh waarom bestaat die er niet in mijn maat?'

Het stofje is een prachtige paarse babyrib, nog van de zolder van mijn schoonmoeder. En het is meteen goedgekeurd door mijn model, je kan er mee spelen, plagen en prachtig mooi zijn :-)
De zakjes werkte ik af met biaisband gemaakt van donkerblauwe stipjesstof . Er is een tuniekje in de maak waar dit stofje in terugkomt. Maar kleertjes rollen bij mij niet zo maar van de lopende band, zoals bij sommigen. Jullie horen daar dus t.z.t. van.

  

Glashangertje en meer

Ik maakte deze hanger en deze ring. Ik draag ze zelf om uit te proberen hoe "wild" ik om kan gaan met deze sieraden. Ik ben niet al te voorzichtig en het zegt dus heel wat als ze het overleven, deze glasjuweeltjes.

Er is zo veel te doen. En ik deed al zo veel, hier het kijkdoosje uit de vakantie. Hij komt uit de Flow. Ik had expres niets meegenomen om aan de knutsel te kunnen. Geen draad, geen garen, geen naaimachine, geen borduurwerkje, niets. Ik was benieuwd waar ik zelf mee op de proppen zou komen als ik niets om me heen had om te doen. Ach ja, ik noem 3 kinderen niet niets natuurlijk. Druk zat. Maar naast het tekenen en knippen met hen ben ik dit kijkdoosje gaan maken. Op de 2 foto's met de blauwe waas, kijk goed, zie je een glimp van wat er in het kijkdoosje te

zien valt. Een heerlijk vakantiesfeertje overvalt je. De vuurtoren van waar wij zaten ziet er bijna net zo uit als die in het kijkdoosje. De kinderen vonden hem erg leuk. Ze hebben er tijdens de vakantie vele blikken in geworpen. Het spreekt tot de verbeelding.
Het maken van zo'n doosje werkt meditatief. Je komt heerlijk tot rust. Al vraag ik me af of dit hier thuis ook nog zo zou zijn, als er stapels leuk werk naar me lonken.

Zoals deze stapel bijvoorbeeld. Bijna elk patroon wat in deze Ottobres staat wil ik maken. Voor de jongens en de meid. En daarnaast nog het jongenspatroon wat ik van de marktkoopman kreeg, de stoffenman. Ik gaf hem de 2 euro die ik in zijn kraam vond. Dat had hij 's morgens laten vallen en hij had bedacht dat hij het vast wel terug zou vinden. Ik vond het, het lag bovenop de stoffen. En omdat "Henkie" zo blij was dat ik het hem terug gaf, kreeg ik bij de stoffen die ik kocht een gratis jongenspatroon. Zo lief!! Ik heb de hele verdere dag lopen glimlachen.
Het Farbenmix patroon Yola ruilde ik met iemand op een forum. ZIj wilde mijn Knippie, ik wilde haar patroon. Een hele leuk ruil. Ik zie mijn meid er al in lopen.

Grote broek wordt kleine broek

Wat een klus, kniestukken op broeken zetten. Hoe leuk het lapje ook is, dit is echt niet mijn favoriete bezigheid. Ik laat dit dus ook altijd liggen. Weken, maanden. En dan kan het gebeuren dat een nieuwe broek, twee keer gedragen, maar stuk gevallen, "opeens" te klein is. Helaas!
En dan is het opzetten van zo'n kniestuk al helemaal niet leuk meer.
Kleren die de oudste te klein zijn en er nog goed uitzien schuiven we altijd door naar de middelste. 't Zijn twee jongens, dus dat is handig. Wel hebben ze allebei zo'n verschillend figuur dat ik broeken niet eens hoef te bewaren. De oudste is een lange slanke den. De middelste heeft lekkere Hollandse billen (om in te bijten zo lekker).
Deze broek was de oudste te klein geworden, maat 110. Maar hij paste wel bij de middelste, was alleen te lang. Ik kreeg het idee om er gewoon de knieën tussenuit te knippen en hem daarna opnieuw weer aan elkaar te naaien. En het is best goed gelukt. Morgen even passen. Maar voila, maatje 86.

1. Bepaal welk stuk je er tussenuit wilt hebben (zie je het gat in de rechterknie, hij kan net fietsen).
2. Knip netjes en recht.
3. Keer het onderste stuk pijp en vouw dit om het bovenste stuk pijp, de goede kanten van de stof op elkaar. Ik heb uitgemeten hoe lang ik de pijpen wilde hebben en zette stipjes met een viltstift op de lijn waar ik wilde stikken.
4. Ik denk dat ik verkeerd heb gemeten want de linkerpijp was 1 cm. langer, die moest dus nog een keer.